Η Εθνική Ισπανίας, τουλάχιστον στα κάπως παλαιότερά της και τώρα πλέον πιο μετριασμένα, είναι η ομάδα που θα λάτρευαν εκείνοι οι παλαιοί αποδομισταί της αενάου παραπομπής του εκάστοτε σημαίνοντος σε κάτι άλλο. Σε άλλο σημαίνον -ποτέ όμως στο νόημα. Διότι το θέμα είναι να μην διακοπεί η ροή του γίγνεσθαι, με αυτή την θρησκευτικής υφής εμμονή στο «όχι ακόμη»: να μην τελειώσουμε ποτέ τίποτε, να μην φθάσουμε ποτέ στο νόημα – για τελικό νόημα (οποία αμαρτία!) ούτε σκέψη.

Το θέμα είναι να μην δοθεί μορφή στην προσπάθεια –  ένας  ιδιότυπος εβραϊκός μεσσιανισμός με χαρακτηριστικό του την ανεικονικότητα. Είναι η ομάδα που καθιέρωσε το τίκι τάκα μπώλ, την ακατάπαυστη πάσα και την απέχθεια στην τελική προσπάθεια για γκολ ( π.χ. τα σουτ σχεδόν απαγορεύονται – ει δυνατόν να μπουν με πάσες στα δίχτυα του αντιπάλου). Η δε νίκη της (σιγά την νίκη) επί της Σαουδικής Αραβίας με 4-0 έμοιαζε περισσότερο με αθέλητη πρωινή αφόδευση, με ανακούφιση, μετά από  λήψη βραδινού καθαρτικού παρά για εκούσια νίκη.

Ένα είναι το ζητούμενο: να μην δοθεί τελικότητα και να μην χαθεί κατοχή της μπάλας σαν ροή του γίγνεσθαι. Αυτή η ιδιόμορφη «ροϊκή» παγίωση του χρόνου χωρίς χρόνο, αφού αυτή η «ροϊκότητα» αφαιρεί τον ρυθμό και τον χρόνο από τον αντίπαλο.

 Άχρι του νυν, τα έχει καταφέρει με μεγάλη αποτελεσματικότητα, όμως δεν την έχουμε δει να δέχεται πρώτη γκολ, οπότε και θα πρέπει να παίξει αναλόγως. Σε αυτήν την περίπτωση, θα της έχει αφαιρεθεί ο χρόνος να αφαιρέσει τον χρόνο/ ρυθμό, του αντιπάλου. Κάτι που έχει επιτύχει ο Γιούργκεν Κλοπ της Λίβερπουλ και ο Τόμας Φρανκ της Τότεναμ νικώντας την Μάντσεστερ Σίτυ του Πεπ Γκουαρδιόλα, του εμβληματικού εκπροσώπου του ισπανικού στυλ. Λίβερπουλ και Τότεναμ της έβαλαν πρώτες γκολ και την νίκησαν.

‘Όμως το ενδιαφέρον είναι η ομοιότητα αυτού του σχήματος με τη λογική των κειμένων που παράγει κατά παραγγελίαν η AI.  Άψογα, γερά στερεωμένα σε ένα ακατάσχετο πλήθος βαρετών παραδειγμάτων, καλυμμένα – τι χυδαία λέξη – από παντού με ακαταμάχητα στοιχεία, με συνεχείς αναφορές σε γερά πραγματολογικά δεδομένα. Λες και το νόημα είναι αυτή η κίνηση, η συνεχής, αδιάκοπη ροή μιας οδυνηρής φλυαρίας, κοινώς: πολύ κλο κλο και αυγό τίποτα: μια πλούσια περιφέρεια χωρίς κέντρο.

Καλή συνέχεια και καλά στερνά, επιτέλους, έστω και στα πέναλτυ.