Η ζωή και ο θάνατος της Αννα Πολιτκόφσκαγια

358 Views |  Like

 

 

Η Άννα Πολιτκόφσκαγια ήταν μια γενναία γυναίκα. Ήταν μια λαμπρή δημοσιογράφος. Ήταν ένας θαυμάσιος άνθρωπος με ευρύτητα πνεύματος, βαθιά καλλιέργεια, πάθος για τη ζωή και απέραντη αγάπη για την χειμαζόμενη πατρίδα της. Ήταν ένας άνθρωπος ρομαντικός με την έννοια του μοναχικού που δεν διστάζει να τα βάλει με αδυσώπητους ανεμόμυλους. Μπορεί κάποιος από μας να μη συμφωνεί με τις πολιτικές αντιλήψεις, να διαφωνεί με τα συμπεράσματά της, να αντιπροτείνει έναν άλλο τρόπο ερμηνείας των γεγονότων. Κανείς όμως δεν μπορεί να αμφισβητήσει την εντιμότητα αυτής της γυναίκας. Κανείς δεν μπορεί να αμφισβητήσει το θάρρος της να τα βάλει με την εξουσία. Κανείς δεν μπορεί να αμφισβητήσει το πάθος της στην αναζήτηση της αλήθειας.

Τα παραπάνω χαρακτηριστικά είναι που κάνουν ξεχωριστή την Άννα Πολιτκόφσκαγια. Αυτά είναι που συνθέτουν τον καμβά του πορτρέτου της, ενός πορτρέτου που βάφτηκε με το ίδιο της το αίμα. Γεννήθηκε η Άννα Πολιτκόφσκαγια στη Νέα Υόρκη το 1958, όπου και οι δύο γονείς της, ουκρανικής καταγωγής, υπηρετούσαν στην σοβιετική αντιπροσωπεία των Ηνωμένων Εθνών. Μεγάλωσε στη Μόσχα και το 1980 ολοκλήρωσε τις σπουδές της στη Σχολή Δημοσιογραφίας του Πανεπιστημίου της Μόσχας. Δεν είναι τυχαίο ότι η πτυχιακή της εργασία είχε ως θέμα την τραγική ζωή και το έργο της μεγάλης ρωσίδας ποιήτριας Μαρίνας Τσβετάγιεβα.

 

 

 

 

 

 

 

 

Από το 1982 έως και το 1993 εργάστηκε στην εφημερίδα «Ιζβέστια» ως δημοσιογράφος, υπεύθυνη για το τμήμα έκτακτων περιστατικών και στη συνέχεια ανέλαβε βοηθός αρχισυντάκτη στην εφημερίδα «Obshaja Gazeta» που είχε ιδρύσει ο Γιεγκόρ Γιάκοβλεφ. Από του Ιούνιο του 1999 έως και τον θάνατο της, το 2006, είχε δική της στήλη στην εφημερίδα «Novaja Gazeta», όπου δημοσίευσε σειρά αποκαλυπτικών άρθρων για τον πόλεμο την Τσετσενία, τα γεγονότα στο θέατρο «Νορντ –Οστ» στην Μόσχα, το Μπεσλάν αλλά και ρεπορτάζ από διάφορες περιοχές της Ρωσίας.

 

Το άρθρο της «Οι εξαφανισμένοι» στάθηκε η αφορμή για την αποκάλυψη της δράσης των ΟΜΟΝ, των ειδικών μασκοφόρων δυνάμεων του Υπουργείου Εσωτερικών της Ρωσίας στην απαγωγή, βασανισμό και εξαφάνιση ανθρώπων στον Βόρειο Καύκασο. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα την καταδίκη ενός αξιωματικού των ΟΜΟΝ, του Σεργκέι Λάπιν. Στα γεγονότα του «Νορντ – Οστ» του θεάτρου που κατέλαβαν Τσετσένοι τρομοκράτες στην Μόσχα τον Οκτώβριο του 2002 η Πολιτκόφσκαγια ήταν ο μεσολαβητής μεταξύ των Αρχών και των τρομοκρατών καταβάλλοντας κάθε δυνατή προσπάθεια για την απελευθέρωση των ομήρων. Μετά την τραγική κατάληξη, η Άννα Πολιτκόφσκαγια στάθηκε στο πλευρό των οικογενειών των θυμάτων υποστηρίζοντας με την πένα της τα ανθρώπινα δικαιώματα και κυρίως το δικαίωμα για μια ανεξάρτητη ανάκριση και δίκαιη δίκη.

Κατά την διάρκεια της ομηρίας εκατοντάδων μικρών παιδιών στο σχολείο της πόλης Μπεσλάν η Πολιτκόφσκαγια ενώ ήταν στο αεροδρόμιο έτοιμη να μεταβεί αεροπορικώς στο τόπο των γεγονότων δηλητηριάστηκε από άγνωστο, με αποτέλεσμα να διακομιστεί στο νοσοκομείο και να γλιτώσει τελευταία στιγμή τον θάνατο. Η Άννα Πολιτκόφσκαγια δεν ήταν αρεστή στην εξουσία. Δεν την καλούσαν στις συνεντεύξεις Τύπου, δεν τις έδιναν πληροφορίες, δεν συνομιλούσαν μαζί της. Ήταν το μαύρο πρόβατο της δημοσιογραφικής κοινότητας της Ρωσίας. Την στιγμή που άλλοι μεγαλοδημοσιογράφοι περιδιάβαιναν τους διαδρόμους της εξουσίας, η Άννα Πολιτκόφσκαγια ταξίδευε στις εσχατιές της πατρίδας της, με κίνδυνο της ζωής της, προκειμένου να καλύψει σοβαρά θέματα, για τα οποία όλοι οι άλλοι ασπάλακες της εξουσίας σιωπούσαν.

Για την δράση της αυτή η Άννα Πολιτκόφσκαγια τιμήθηκε με το Βραβείο της Ένωσης Ρώσων Δημοσιογράφων (2001), το Διεθνές Βραβείο της Διεθνούς Αμνηστίας για τον αγώνα της υπέρ των ανθρωπίνων δικαιωμάτων (2001), το βραβείο του Pen Club των ΗΠΑ (2002), το βραβείο της Διεθνούς Ένωσης Γυναικών Δημοσιογράφων (2002), το βραβείο Lettre Ulysses (2003), το Herman Kesten Award (2003), το βραβείο Ούλοφ Πάλμε (2004) από κοινού με τους γνωστούς υπερασπιστές ανθρωπίνων δικαιωμάτων στην Ρωσία Λιουντμίλα Αλεξέγιεβνα και Σεργκέι Κοβαλιόφ, το Βραβείο για την ελευθερία και το μέλλον στα ΜΜΕ (2005) και το διεθνές βραβείο δημοσιογραφίας Tiziano Terzani (2006). Στις 7 Οκτωβριου 2006, ημέρα των γενεθλίων του προέδρου της Ρωσίας. Β. Β. Πούτιν, η Άννα Πολιτκόφσκαγια δολοφονήθηκε με τέσσερις πυροβολισμούς, έναν στον κεφάλι και τρεις στο κορμί, στον ανελκυστήρα του κτιρίου όπου βρισκόταν το διαμέρισμα της. Μέχρι σήμερα ο δολοφόνος της δεν έχει βρεθεί.